Verslagen

Terug

Zomerrit 2018

Gewapend met ons rugzakje met de standaard uitrusting voor de AKK-rit gingen wij op weg. In de loop der jaren is die uitrusting wat verandert. Niet alleen een klembord, pen, potlood, liniaal, tekstmarker, bril of vergrootglas, maar vooral ook Duck tape of plakband mogen tegenwoordig niet vergeten worden. Dat bleek ook maar weer eens bij deze zomerrit. Het waarom zal u spoedig duidelijk worden.

Een prachtige zondagmorgen beloofde veel goeds. Henny en haar schoondochter hadden goed hun best gedaan. Voldoen koffie en thee inclusief allerlei zelfgebakken lekkers bij het ontvangst in de achtertuin in Duizel.

 

Routeboeken werden uitgedeeld en ja hoor; bladen vol foto’s. En natuurlijk niet op volgorde want elke zichzelf respecterende jurist vindt natuurlijk dat er goed en scherp opgelet moet worden.

Menigeen zakte de moet al in de schoenen bij de volgende uitleg van meester Maas: ‘De foto’s zijn makkelijk te vinden, maar staan niet helemaal op volgorde. Je begint met de foto’s 1 t.m. 4, daarna het tweede kwartet foto’s en vervolgens het derde enz.. Zodra je bijvoorbeeld foto 5 ziet, zou je de eerste vier foto’s al gezien en ingevuld moeten hebben. Ook de foto’s binnen elk viertal staan niet perse op volgorde. ‘ Genieten!

 

U begrijpt dus waarvoor het plakband nodig was. En misschien raak u ook al dat wij dat dus niet bij ons hadden. Dan maar op zoek naar iets wat die functie kon vervullen. Beetje graven in de rugzak en er werd een koek gevonden met een plaklabel. Helaas zijn er 5 pagina’s en maar 1 labeltje. Uiterst zorgvuldig wordt het gespitst, want Duck tape ligt achterin maar men wil natuurlijk geen tijd verliezen, en fotopagina 1 wordt tegen het dashboard geplakt.

 

 De eerst pagina in ons routeboek was geschreven, daarna werd het bolletje-pijltje. Rustig wegrijdend volgens de geschreven route, op weg naar het beginpunt van het bolletje-pijltje gedeelte waar we ons, dacht ik, pas met de foto’s hoefden bezig te houden. Rommelend om het eerste blad vast te plakken zagen wij plots één van de foto’s.

(Daar ik gezellig thee heb gedronken en mij minder met het routeboek heb bezig gehouden omdat ik het wel begreep, waren wij duidelijk niet optimaal voorbereid.)

Uh…….., hoe dan?? Hier toch nog niet!! Snert, hebben wij er nu gemist? Terug rijden? Beetje mopperen en knorren.

Nou ja, we zien wel, vanaf nu dus route en foto’s. Sherlock Holmes zou het er nog moeilijk mee gehad hebben. Het betere speurwerk was af en toe nodig.

 

Een prachtige lunchlocatie werd bezocht, het Bomenpark in Heesch. Alwaar een prima verzorgd en goed gepland aangekleed broodje werd geserveerd. Algemene vragen moesten worden beantwoord alvorens wij weer op weg gingen. Helaas hadden wij geen tijd in het gebied een rond te lopen maar dat gaan we zeker nog eens doen.

 

Onze wikkel was inmiddels verbruikt maar zonder tijdsverlies kon de Duck tape tevoorschijn getoverd worden, nieuwe pagina’s werden weer opgeplakt en daar gingen we weer. We werden er steeds handiger in, tot in Hogeloonwaar wij volledig van het padje af kwamen. De kabouterberg en Koning Kyrie werden niet gevonden. Wel hadden we tijd nog even door Vessem te rijden om de exacte plaats van foto 2 te bepalen en toen door naar ‘de Donk’, waar we onder het genot van een hapje en een drankje nog lekker van het zonnetje konden genieten.

Simon en Henny, super bedankt voor alle tijd en moeite die jullie gestoken hebben in het uitzetten en het regelen van alle activiteiten die zo’n dag met zich meebrengt.

Yvonne Wissing.